Я выбрал отряд переводчиков и этнографов. Мы пошли в Севаберд и играли в снежки. Я был без куртки, а потом, когда все учителя ушли, мы с Ваном сняли нашу верхнюю одежду и так лежали в снегу.
Мы пошли на коток и катались на коньках.
Мы пошли в театр и посмотрели “Балерину”. Я очень не люблю балет.
Мы пошли в музей Лусика Агулеци, и смотрели на народные таразы.
Գտե՛ք հետևյալ թվերի բաժանարարները և բազմապատիկ որևէ հինգ թիվ․
24, 25, 45, 56, 68, 69, 70, 71, 74, 78, 81, 85, 88, 94, 95, 99, 123, 124, 144, 145, 155, 210
24- բաժանարար 12, 1, 24, 6, 8, 2, 4, 6, 3
24- բազմապատիկ 48, 72, 96, 24, 120
25- բաժանարար 1, 25, 5,
25- բազմապատիկ 25, 50, 75, 100, 125
45- բաժանարար, 45, 1, 5, 9, 3
45- բազմապատիկ 45, 90, 135, 180, 225
56- բաժանարար 7, 8, 1, 56, 2, 28
56- բազմապատիկ 56, 112, 168, 224, 280
68- բաժանարար 68, 1, 2, 34, 4
68- բազմապատիկ 68, 126, 194, 262, 330
69- բաժանարար 69, 1, 3, 23
69- բազմապատիկ 69, 138, 207, 276, 1
70- բաժանարար 70, 1, 5, 10, 7
70- բազմապատիկ 70, 1, 140, 210, 280
71- բաժանարար 71, 1
71- բազմապատիկ 1, 71, 142, 213, 284
74- բաժանարար 1, 74, 2, 37
74- բազմապատիկ 1, 74, 148, 222, 296
78- բաժանարար 1, 78, 2, 39, 3, 6
78- բազմապատիկ 1, 78, 156, 234, 312
81- բաժանարար 1, 81, 3, 9
81- բազմապատիկ 1, 81, 162, 233, 314
Մաս 1
Կոլումբոսը հայտնագործեց Նոր աշխարհը, սակայն իսպանացիների գլխավոր նպատակը` ծովային ուղով հասնել Հնդկաստան և Չինաստան, մնում էր չիրականացված:
1513 թվականին իսպանացի Բալբոան Կենտրոնական Ամերիկայի հատվածում հայտնագործեց Խաղաղ օվկիանոսը, որին տվեցին Հարավային ծով անվանումը: Այդ ժամանակ դեռ ոչ մի եվրոպացի չէր նավարկել Խաղաղ օվկիանոսի ջրերով: Ավելին՝ շատերն այն կարծիքին էին, որ նույնիսկ հնարավոր էլ չէ Ատլանտյան օվկիանոսից Հարավային ծով թափանցել:
1519 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Իսպանիայի Սևիլիա նավահանգստից դուրս է գալիս 5 նավից բաղկացած նավախումբ՝ 265 հոգուց բաղկացած անձնակազմով: Արշավախմբի առջևից ընթանում էր Ֆ. Մագելանն իր «Վիկտորիա» նավով: Նավատորմն ուղղություն է վերցնում դեպի Հարավային Ամերիկայի արևելյան ափերը: Եվ ահա, նշանավոր ծովագնաց Ֆերնան Մագելանը համարձակ ծրագիր է առաջարկում Իսպանիայի թագավորին. «Տվեք ինձ հնարավորություն և Ես Իսպանիայի համար Հարավային ծովով կբացեմ կարճ ու անվտանգ ճանապարհ դեպի Չինաստան, Հնդկաստան և Համեմունքի կղզիներ»: Իսպանիայի թագավորն այդ համարձակ առաջարկին հավանություն է տալիս:
Մայրցամաքի ափի երկայնքով նրանք շարունակ նավարկում են դեպի հարավ: Շուտով Մագելանի ենթադրությունները լիովին հաստատվում են: Արշավախումբը մայրցամաքի հարավում հայտնաբերում է երկու օվկիանոսներն իրար միացնող նեղուցը, որը հետագայում անվանվում է Մագելանի անունով: 22 օր նավարկելով նեղուցով՝ նավերը դուրս են գալիս լայնարձակ օվկիանոս: Ավելի քան երեք ամիս նավախումբը մեծ օվկիանոսով նավարկում էր. ամբողջ ընթացքում եղանակը հիանալի էր, ծովը՝ խաղաղ, և Մագելանը ջրային այդ հսկա տարածությունն անվանեց Խաղաղ օվկիանոս:
Ամիսներ տևած նավարկության ընթացքում սպառվել էր նավերի վրա եղած սննդամթերքը: Ուժասպառությունից և հիվանդություններից շատերը մահանում են: Իսկ ցանկալի ցամաքը դեռ չէր երևում: Մագելանը համոզված էր, որ առջևում ցամաք կա, հետևաբար նա համառորեն առաջ էր շարժվում: Վերջապես, 1521 թվականի մարտի 6-ին հուսահատ նավաստիները հեռվում նկատում են ծաղկուն կղզիներ: Կղզիների բնակիչներից վերցնելով սննդամթերքի և ջրի անհրաժեշտ պաշարներ՝ Մագելանի նավախումբը շարունակում է իր ուղին և մի քանի օր հետո հասնում է ասիական առաջին կղզիախմբին՝ Ֆիլիպինյան կղզիներին: Այստեղ տեղի ունեցած զինված ընդհարումներից մեկի ժամանակ զոհվում են Մագելանը և իր ուղեկիցներից շատերը: Դա 1521թ. ապրիլի 27-ին էր: Սակայն արշավախումբը շարունակում է իր ճանապարհը Էլ Կանոյի գլխավորությամբ, նորանոր դժվարություններ հաղթահարելով՝ 1522թ. սեպտեմբերի 6-ին հասնում է Իսպանիա՝ կատարելով պատմության մեջ առաջին շուրջերկրյա ճանապարհորդությունը :
Արշավախմբի ողջ կազմից կենդանի են մնում և հայրենիք վերադառնում ընդամենը 18 մարդ՝ մեկ նավով:
Ֆ. Մագելանի պատմական նավարկությունից հետո իրականացվեցին էլի շատ շուրջերկրյա նավարկություններ:
Մաս 2
Եթե նայես քարտեզին, ապա կնկատես, որ Մագելանի նեղուցից հարավ՝ Անտարկտիդայի ու Հարավային Ամերիկայի միջև, տարածվում է բավականին լայն մի նեղուց, որը կրում է Դրեյկի անունը: Իսկ ո՞վ է Դրեյկը, և ինչո՞ւ է նեղուցը նրա անունը կրում: Անգլիացի ծովագնաց
Ֆրենսիս Դրեյկին ժամանակակիցները ծովահեն էին համարում, որովհետև նա հաճախ էր հարձակումներ գործում իսպանական տիրույթների վրա, թալանում իսպանական նավերը: Սակայն նրա կյանքի իսկական նպատակը աշխարհագրական հայտնագործություններն էին, իր հայրենիքին փառք ու ճանաչում բերելը:
1577թ. Դրեյկը ձեռնարկում է պատմության մեջ երկրորդ շուրջերկրյա ճանապարհորդությունը՜ գրեթե կրկնելով Մագելանի անցած ուղին: Այդ ընթացքում առաջին անգամ նա անցնում է այն նեղուցով, որը հետագայում ստացավ իր անունը: Դրեյկը մի շարք ուսումնասիրություններ կատարեց Ամերիկայի խաղաղօվկիանոսյան ափերին և ավելի քան երկու տարի տևած ճանապարհորդությունից հետո բարեհաջող վերադարձավ Անգլիա: Անգլիայի թագուհին, գոհ մնալով ճանապարհորդության արդյունքներից, Դրեյկին հայտարարեց ազգային հերոս, ձեռնադրեց ասպետ, իսկ հետագայում շնորհեց նաև փոխծովակալի տիտղոս: Վերջինիս նա արժանացավ այն բանից հետո, երբ ջախջախեց իսպանական «Անպարտելի Արմադա» նավատորմը: Իր գործունեությամբ Դրեյկը մեծ փառք ու հարստություններ բերեց Անգլիային:
18-րդ դարի ամենից նշանավոր ծովագնաց-ճանապարհորդը անգլիացի Ջեյմս Կուկն է: Պատկերացնո՞ւմ ես, շուրջ 10 տարվա ընթացքում նա երեք շուրջերկրյա նավարկություն է կատարել: Առաջին Հավայան կղզիների ծովափնյա նավարկության ժամանակ նա հայտնագործեց Նոր Ձելանդիա կղզիները ևԱվստրալիայի ափերը: Կուկի երկրորդ ճանապարհորդության նպատակն էր՝ փնտրել եվրոպացիների կողմից վաղուց պատկերացրած «Հարավային անծանոթ ցամաքը»: Այդ արշավանքի ժամանակ հայտնաբերվեցին բազմաթիվ կղզիներ ու կղզիախմբեր Խաղաղ օվկիանոսում, սակայն որոնված մայրցամաքն այդպես էլ չգտնվեց:
Շուտով կազմակերպվում է շուրջերկրյա երրորդ ճանապարհորդությունը, որն ավարտվեց Հավայան կղզիների հայտնաբերմամբ, որտեղ էլ Կուկը սպանվեց տեղաբնիկների կողմից: Անգլիայում մեծ ափսոսանքով ընդունեցին խիզախ ծովագնացի մահվան լուրը:
Բոլոր շուրջերկրյա ճանապարհորդությունները ևս ընդլայնեցին մարդկանց ճանաչողության սահմանները:
Հարցեր և առաջադրանքներ
Պատմության մեջ առաջին շուրջերկրյա ճանապարհորդությունը կատարել է անվանի ու խիզախ ծովագնաց Ֆերնան Մագելանը, երկրորդը՝ անգլիացի ծովագնաց Ֆրենսիս Դրեյկը: Անգլիացի Ջեյմս Կուկը երեք շուրջերկրյա նավարկություն է կատարել:
Շուրջերկրյա ճանապարհորդությունների շնորհիվ մարդիկ շատ ու շատ նոր բաներ իմացան երկրագնդի մասին:
Ես մի փոքրիկ սիրտ ունեմ: Շատ փոքրիկ, շա՜տ-շա՜տ փոքրիկ:
— Մարդու սիրտը չպետք է դատարկ մնա, – ասում է տատիկը, – եթե դատարկ մնա, դատարկ ծաղկամանի նման տգեղ կլինի և մարդուն ցավ կպատճառի:
Ահա, հենց այդ պատճառով էլ երկար ժամանակ է՝ մտածում եմ՝ այս փոքրիկ սիրտը ո՞ւմ նվիրեմ: Այսինքն՝ ո՞ւմ պետք է սրտիս մեջ տեղավորեմ, որ բոլորից լավը լինի: Ճիշտն ասած՝ ախր, չգիտեմ՝ ինչպես ասեմ…Սիրտս ուզում է՝ այս ամբողջ-ամբողջ, փոքրիկ-փոքրիկ սիրտս՝ մի փոքրիկ, սիրուն տնակի պես, մի այնպիսի մեկին նվիրեմ, որին շա՜տ-շա՜տ եմ սիրում…կամ…չգիտեմ…մեկին, որ շատ լավն է: Մեկին, որ իսկապես արժանի է իմ շատ փոքրիկ եւ մաքուր սրտի մեջ տնակ ունենալու: Ճիշտ եմ ասում, չէ՞։
— Սիրտը հյուրանոց չէ, որ մարդիկ գան, մի երկու-երեք ժամ կամ մի երկու-երեք օր այնտեղ մնան ու հետո գնան, – ասում է հայրիկը, – սիրտը ճնճղուկի բույն չէ, որ գարնանը շինվի, իսկ աշնանը քամին այն իր հետ քշի ու տանի…
ճիշտն ասած՝ չգիտեմ՝ ինչ է սիրտը, բայց գիտեմ, որ տեղ է շա՜տ-շա՜տ լավ մարդկանց եւ մշտապես…
Դե…Երկար մտածելուց հետո վճռեցի՝ սիրտս նվիրեմ մայրիկիս, ամբողջ սիրտս, ամբողջը նվիրեմ մայրիկիս եւ կատարեցի այդ բանը…
Բայց, ո՜վ զարմանք, երբ նայեցի սրտիս, չնայած մայրիկս հանգիստ տեղավորվել էր նրա մեջ եւ իրեն էլ շատ լավ էր զգում, այդուհանդերձ նկատեցի, որ կեսը դեռեւս դատարկ էր մնացել…
Դե, իհարկե, հենց սկզբից ես պիտի գլխի ընկնեի ու սիրտս երկուսին նվիրեի՝ հայրիկիս ու մայրիկիս: Այդպես էլ վարվեցի:
Հետո, հետո գիտե՞ք՝ ի՞նչ եղավ: Այո, իհարկե, նայեցի ու տեսա՝ սրտիս մի մասում դեռեւս դատարկ տեղ է մնացել…
Անմիջապես վճռեցի սրտիս դատարկ մնացած անկյունը նվիրել մի քանի հոգու: Մի քանի հոգու, ում շատ եմ սիրում:
Մեծ եղբորս, փոքրիկ քրոջս, պապիկին, տատիկին, իմ բարի քեռուն եւ ուրախ բնավորությամբ հորեղբորս էլ տեղավորեցի սրտիս մեջ:
Մտածեցի՝ հիմա արդեն սրտիս մեջ կարգին խճողում է…այսքան մարդ մի՞թե հնարավոր է այսքան փոքրիկ սրտում տեղավորել:
Բայց երբ նայեցի սրտիս, Աստված իմ, Աստված իմ, գիտե՞ք՝ ինչ տեսա:
Տեսա, որ այս բոլոր մարդիկ տեղավորվել են սրտիս ճիշտ կես մասի մեջ, ճիշտ կեսի, թեեւ հանգիստ նստել, ասում, խոսում ու ծիծաղում էին, եւ ոչ մեկը չէր բողոքում տեղի նեղվածքից:
Դե…հետո հերթը…Այո, ճիշտ է, սրտիս մնացածը, այսինքն՝ դատարկ մնացած կեսը ուրախությամբ ու գոհունակությամբ նվիրեցի այն բոլոր լավ մարդկանց, ովքեր ապրում են մեր թաղում, եւ բոլոր այն լավ բարեկամներին, որ ունեմ, եւ բոլոր ընկերներիս եւ բոլոր այն ուսուցիչներին, ովքեր սիրում են երեխաներին…
Եվ գիտե՞ք, թե ինչ եղավ…
Աստված իմ, այսքան փոքրիկ սիրտը ինչպե՞ս կարող է այսքա՛ն մեծ լինել:
Ճիշտն ասած, խոսքը մեր մեջ, հայրս մի հորեղբայր ունի: Հայրիկիս այս հորեղբայրը շա՜տ, շա՜տ, շա՜տ փող ունի: Ես երբ տեսա՝ բոլոր լավ մարդիկ տեղավորվում են սրտիս մեջ, աշխատեցի հայրիկիս այս հորեղբորն էլ տանեմ սրտիս մեջ եւ մի անկյուն էլ նրան հատկացնեմ…բայց…չտեղավորվեց…ինչ արեցի, չտեղավորվեց…շատ խղճացի…բայց ի՞նչ անեմ, չտեղավորվեց, էլի, իմ մեղքը հո չի, իր մեղքն է: Այսինքն՝ ճիշտն ասած, երբ ինքն էլ դժվարությամբ, մի կերպ տեղավորվում էր սրտիս մեջ, փողերի հսկա սնդուկը դուրս էր մնում, նա էլ հևիհև դուրս էր վազում սրտիցս, որպեսզի վերցնի իր սնդուկը…
Այո…կամաց–կամաց հասկանում էի, թե մի փոքրիկ-փոքրիկ սիրտ որքա՜ն կարող է մեծ լինել: Մի գիշեր, երբ հիշեցի այն մեծ պատերազմի ծանր օրերն ու գիշերները, միանգամից վեր թռա ու ճչացի. «Սրտիս մնացած մասը կնվիրեմ բոլոր նրանց, ովքեր կռվեցին եւ կեղտոտ թշնամուն մեր հողից, մեր երկրից ու մեր տնից դուրս վռնդեցին…»:
…Հիմա այլեւս իմ սիրտը նմանվել էր մի մեծ քաղաքի, դպրոց ուներ, հիվանդանոց ուներ, զորանոց ուներ, փողոց, թաղ, պողոտա ուներ եւ դարձյալ մի աշխարհի չափ դատարկ տեղ ուներ…
Ինքս ինձ ասացի. «Այլեւս բավական է ընտրություն անել, իմ սիրտը պատկանում է աշխարհի բոլոր-բոլոր լավ մարդկանց՝ աշխարհի այս ծայրից մինչեւ մյուս ծայրը…»:
Դուք ինքներդ տեսնում եք՝ հիմա միայն մի շա՜տ-շա՜տ փոքրիկ անկյուն է դատարկ մնացել սրտիս մեջ: Գիտեք՝ այդ տեղը ում համար եմ թողել, այո, ճիշտ է, բոլոր վատ մարդկանց, միայն՝ մի պայմանով, որ հրաժարվեն վատ լինելուց եւ վատ արարքներ կատարելուց. երեխաներին չնեղացնեն, ծովը չկեղտոտեն, կենդանիներին չսպանեն եւ ոչ մեկի նկատմամբ բռնություն չգործադրեն…
Վատ մարդիկ էլ, եթե լավանան, իրավունք ունեն, չէ՞, իմ սրտի մեջ մի փոքրիկ տնակ ունենալու. ..չէ՞։
Կարծում եմ՝ եթե վատ մարդիկ բարիանան ու գան, դարձյալ իմ սրտի մեջ մի փոքրիկ տեղ կմնա…գուցե անտառների համար, սարերի, ձկների, եղնիկների, փղերի…եւ շատ ուրիշ բաների համար…
Իսկապես, զարմանալի է, հայտնի չէ՝ սա սի՞րտ է, թե՞ ծով: Այսքան փոքրիկ սիրտն, ախր, ինչպե՞ս է, որ երբեք չի լցվում:
Դե լավ, դա ինձ չի վերաբերում:
Երբ մեծանամ, գուցե հասկանամ, թե ինչու է այդպես, սակայն հիմա, մինչեւ այն պահը, երբ դեռ սրտիս մեջ տեղ կա, պետք է այդ տեղը նվիրեմ լավ ու բարի մարդկանց։
Սիրտը հենց դրա համար է, ճիշտ չէ՞։
На основе короткого мультфильма, который мы посмотрели в классе (ссылка в блоге под датой 20.11-24.11):
Անուն, Ազգանուն – Տրդատ Աբրահամյան
Դպրոց, դասարան – Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիր, 4-1
Ընտրությամբ գործունեություն – Ռոբոտաշինություն, Քանդակ
Երթուղուց օգտվու՞մ եք – այո
Երկարացված օրվա ճամբարից օգտվու՞մ եք – այո
The ancient Greeks believed that dancing was a gift from the gods to man. Today, Greece counts thousands of variations when it comes to traditional dances, with different islands and districts owing to their own. Knowledge of the Greek folk dances spread around the world through the Greek diaspora and the famous movie called “Zorba the Greek”. Nowadays, traditional Greek dances are mostly performed during celebrations (like weddings or baptisms) and festivals (like the Ikarian Panigiria). They are a lot of fun and bring people together! With so many variations and different dances, it is hard to choose only a few that stand out. Still, we gathered below the most popular Greek dances, those that are danced the most during gatherings in Greece.
Dancers in Greece wearing the traditional Fustanella
Sirtaki (also called syrtaki) is arguably the most famous Greek dance to the non-Greeks. It owes its reputation to the movie “Zorba the Greek” (1964) with Anthony Quinn. The eminent Greek composer Mikis Theodorakis created this dance by alternating slow and fast steps of two famous Greek dances, Hasapiko and Hasaposerviko. Thus, Sirtaki was born and took its baby steps on the big screen! The rest is history… Today, it is one of the most famous and fun Greek folk dances, raising the spirits every time. To dance it, place your arms on your neighbors’ shoulders and form a line or a circle.
Definitely one of the most beloved dances in Greece, Ikariotikos is a very exciting and fun dance. It is part of the “Nisiotika”, the dances that come from the Greek islands (‘nisi’ means ‘island’ in Greek), and specifically from the island of Ikaria. The dance has three different stages. It starts with a slow pace, then moves to the second stage where the pace quickens. Finally, in the third stage, the pace becomes even faster and everyone needs to move in complete synchrony in order to manage the dance. The faster the pace, the more fun it is, so it is not surprising that this is one of the most famous Greek traditional dances. It is performed in a line or a circle and the dances hold hands at shoulder height.
RELATED TOUR
Greek Dance Lesson in AthensLEARN MORE
Another very popular folk dance in Greece. It derives its name from Kalamata, the city of the Peloponnese peninsula. Nevertheless, it is well-known all over Greece and is established as a Pan-Hellenic traditional dance. Kalamatianos dance is also performed in a line or a circle, with dancers holding hands. Its roots can be traced in Greek antiquity, all the way back to Homer!
Mikis’ inspiration for creating the Sirtaki. Hasapiko is a traditional Greek dance that has its roots in the city of Constantinople. Its history goes all the way back to the Middle Ages when butchers performed battle dances with swords. Thus, the name of the dance (‘hasapis’ means ‘butcher’ in Greek). Just like the Sirtaki, Hasapiko is performed in a line or a circle, with the dancers placing their arms on their neighbors’ shoulders. Hasapiko progresses from a slow to a faster pace. The faster-paced version is called Hasaposerviko.
Hint! Are you visiting Greece and Athens soon? Take the opportunity and enjoy a Greek dance lesson at the heart of the city, from a qualified teacher! Dance your heart out and learn all about the spirit of the Greek dances by experiencing it yourself.
This Greek fold dance has been characterized as Pan-Hellenic, although it isn’t popular in the Greek islands. Its roots are traced in the movement of the ‘Klefths’ during the Greek Revolution in the early 19th century. The Klefths were anti-Ottoman, warlike mountain-folk who lived in the countryside when Greece was a part of the Ottoman Empire. Originally, only men performed this dance. Today, women join as well. When this happens, it usually includes a ‘double banister’, with men dancing in the outer circle and women in the inner. Alternatively, there is one circle with one male dancer followed by a female and so on. Tsamiko can be danced by the whole group (that is, everyone performs the same steps-movements) but also individually, where the first dancer does a solo, improvising and expressing himself.
The Pentozali is a very enthusiastic, war dance. It is the dance of revolution. Directly connected with the history of Crete and its people’s liberation fight. Nothing in this dance is accidental. Every part (from the music to every step of the dance) is symbolic of their fight for freedom. It is danced in a line, with the lead dancer performing various moves, while the other dancers follow with the basic steps.
Another Cretan dance, Sousta is another very famous traditional Greek dance, now being performed all over Greece. It is a love dance, with the man and woman dancing facing each other. First, the dance begins in a circle with a hand grip from the palms and the elbows bent. Then, the circle begins to dissolve and the two opposite scales come face to face. Sousta seems to be the ancient dance that was called “Pyrrhichios” but with the entry of women into the dance, its nature changed and from warlike it became purely erotic. The dance consists of small steps that are done on the spot or moving slightly forward, backward, right and left, with the addition of side steps and other variations. Two good dancers can easily perform a love story from the beginning to the end.
This is a dance completely different from the above. This is performed by one dancer at a time and it does not exactly have specific steps to follow. It is a free dance and it depends on the character of each dancer. Improvisation is a valuable skill here and, although slow in pace, it has a strong intensity. It used to be a dance for men only but today everyone can dance to it. Each dancer has his own figures with which he expresses himself. Also, each dancer dances to only one song, only once. Many times it is his own, specific song and not a random one. Traditionally (and this remains a strong custom in some areas of Greece even today), when someone is dancing no one else is allowed to interrupt or disturb him, or dance with him in the same place.
RELATED TOUR
Greek Dance Lesson in AthensLEARN MORE
Hint! If you are visiting Athens any time soon, book a Greek dance lesson and learn how to dance some of the above Greek dances.
About the author: Our team at Greek TravelTellers consists of academics and lovers of Greek culture. Our vision is to convey our knowledge and Greek values through unique tours and experiences. Through our blog, we hope to bring Greek history and culture closer to you. Feel free to learn more about us.
Стоит чудесный зимний день. Падает лёгкий пушистый снег. Деревья одеты в белые шубки. Спит пруд под ледяной корой. На улицу выбежала группа ребят. Они стали лепить снеговика. Глазки сделали ему из светлых льдинок, рот и нос из морковки, а брови из угольков. Радостно и весело всем!
1. Подбери слова-признаки (прилагательные) к данным словам:
Глазки коричневые.
Ребята умные.
Морковка оранжевая
День хороший.
Дерево высокое.
Шубка теплая.
2. Выпиши из текста 6 слов, отвечающих на вопрос кто? или что? Укажи их род и число.
Рот – мужской род, единственное число.
Нос – мужской род, единственное число.
Глазки – женский род, множественное число.
Пруд – мужской род, единственное число.
День – мужской род, единственное число.
Снег – мужской род, единственное число.
3. Вставь пропущенные буквы:
Пушистый, широкий, животный, пожилой.
4. Составь предложения с данными словами.
Маленькие дети очень любят пушистые игрушки.
Река Амазон очень широкая.
Я очень люблю животных.
Пожилые люди часто болеют.
Целый день ребята трудились – строили снежную горку во дворе. Сгребали лопатами снег и сваливали его под стенку сарая в кучу. Только к обеду горка была готова. Ребята полили её водой и побежали домой обедать.
– Вот пообедаем, – говорили они, – а горка пока замёрзнет. А после обеда мы придем с санками и будем кататься.
А Котька Чижов из шестой квартиры хитрый какой! Он горку не строил. Сидит дома да смотрит в окно, как другие трудятся. Ему ребята кричат, чтоб шёл горку строить, а он только руками за окном разводит да головой мотает, – как будто нельзя ему. А когда ребята ушли, он быстро оделся, нацепил коньки и выскочил во двор. Чирк коньками по снегу, чирк! И кататься-то как следует не умеет! Подъехал к горке.
– О, говорит, – хорошая горка получилась! Сейчас скачусь.
Только полез на горку – бух носом!
– Ого! – говорит. – Скользкая!
Поднялся на ноги и снова – бух! Раз десять падал. Никак на горку взобраться не может.
«Что делать?» – думает.
Думал, думал – и придумал:
«Вот сейчас песочком посыплю и заберусь на нее».
Нашёл Котька во дворе ящик с песком и стал из ящика песок на горку таскать. Посыпает впереди себя, а сам лезет все выше и выше. Взобрался на самый верх.
– Вот теперь, – говорит, – скачусь!
Оттолкнулся ногой и снова – бух носом! Коньки-то по песку не едут! Лежит Котька на животе и говорит:
– Как же теперь по песку кататься?
И полез вниз на четвереньках. Тут прибежали ребята. Видят – горка песком посыпана.
– Это кто здесь напортил? – закричали они. – Кто горку песком посыпал? Ты не видел, Котька?
– Нет, – говорит Котька, – я не видел. Это я сам посыпал, потому что она была скользкая и я не мог на неё взобраться.
– Ах ты, умник! Ишь что придумал! Мы трудились, трудились, а он – песком! Как же теперь кататься?
Котька говорит:
– Может быть, когда-нибудь снег пойдёт, он засыплет песок, вот и можно будет кататься.
– Так снег, может, через неделю пойдёт, а нам сегодня надо кататься.
– Ну, я не знаю, – говорит Котька.
– Не знаешь! Как испортить горку, ты знаешь, а как починить, не знаешь! Бери сейчас же лопату!
Котька снял коньки и взял лопату.
– Засыпай песок снегом!
Котька стал посыпать горку снегом, а ребята снова водой полили.
– Вот теперь, – говорят, – замёрзнет, и можно будет кататься.
А Котьке так работать понравилось, что он еще сбоку лопатой ступеньки проделал.
– Это, – говорит, – чтоб всем было легко взбираться, а то еще кто-нибудь снова песком посыплет!
В Армении можно играть в снежки, можно кататься на коньках, на сноуборде, на лыжах и на санке.
Но уже несколько лет в Армении мало снега. И мы почти не видем снег.